لما ظهرت النخل مال
عندى وبعتر سَماره
عوضنى عن خِل مال
فُتناه وعفنا ثِماره
ريداك يا ولد الغوالى
قلبى فى حبك ما قصر
إنت اللى جبت الغِوى لى
لكن فى حبك مقصر
كار المحبة دخلناه
من بعده شفنا العجايب
وكان عدوى وخِلناه
للود والحب جايب
وِد المحبة حَفظته
رجعنى كلى معايب
والدرس منه حَفظته
لكن عمرى ماعايب
يا حظ قلبى اللى حبك
عاشق ماتدرى بحاله
لما لبست المحبك
سلمت قلبك بحاله
قطعت قلبى نساير
لأجلن أضلل عليه
قال لى وربك ماساير
وادانى درس أوعى ليه
جرح قليبى ولا حس
صاحب العيون الكحيلة
ومشيت وراهم بلا حس
والقلب مابيده حيلة
اسكت يا قلبى كما الناس
ع المر صابر وعايش
ياما! قمر حلو وناس
طفت جماله المعايش
لما صابتنى الخيانة
تالت وخامس وعاشر
أنا اللى كنت الخَى آنا
نويت أفارق ماعاشر
قلبى على حد سكين
ماشى وفارد قلوعه
رجعته للهم مسكين
مستنى لحظة قلوعه