ابقرا يا فلاح

ابقرا يا فلاح

ويا طريق كان أوَل من ندهنى

وانتبهت :

وكانت آلاف الليالى

يا صديق قلت له :

يكفيك ما فينى ..

عجزت أرتاح !

لو كانت ثيابى بدّلتنى

لو بلادى علّمتنى

مثل ما كانت خذتنى للظلام

من البكا صوتى عجز يصرخ :

" رمتنى "

كنت اقول انى رحلت .. وودعتنى

كنت : اكذب يا البلاد اللى تمنيتك

بلاد صادقة فى كذبتى

او صادقة فينى

تمنيتك تشوفينى ،

وانا بين الديار الموحشة :

استجمع سنينى ،

وجيرانى القدامى ،

والمطر ،

والطين .. بيدينى

تمنيتك تكونينى !!

كفاية يا فلاح انك عرفت الفرق :

بين اللى تركنى للرياح

وبين :

من خلاّ النهار يكون

ما بينه .. وما بينى

عرفت ان قلت لك

فى هذى اللحظة

بهذا البرد ..

وهذا الحزن يطوينى ..

وليه اطلقت صوتى

من الحطام

وصحت لك :

يكفيك ما فينى

انا صوتى مكفينى ..