وحبيبٍ بِتُّ أفدِيهِ
كلُّ شىءٍ حسنٌ فيهِ
دلَّ وردُ الخدِّ على
أنَّ صِرفَ الرَّاح فى فيهِ
أنثنى منه وفى كبدى
نارُ وُجدٍ من تثنّيهِ
وبجسمى من نواه ضنىً
فعسى بالقرب يشفيه
تاهَ قلبى فى هوَى قمرٍ
زائِدِ الإعجابِ والتِّيهِ
قد بدا ريحانُ وجنته
وبلائى من تَبدَّيه
كيف لا يخضرُّ شاربُهُ
ومياهُ الحُسنِ تسقيه