مَاْ سَرَّنيْ أَنَّ أُمِّيْ مِنْ بَنِيْ أَسَدٍ
وَأَنَّ رَبِيْ يُنْجِيْنِيْ مِنَ النَّاْرِ
مَاْ سَرَّنيْ أَنَّ قَوْمِيْ مِنْ بَنِيْ أَسَدٍ
وَأَنَّ رَبِيْ يُنْجِيْنِيْ مِنَ النَّاْرِ
وَأَنَّهُمْ زَوَّجُوْنِيْ مِنْ بَنَاْتِهِمُ
وَأَنَّ لِيْ كُلَّ يَوْمٍ أَلْفَ دِيْنَاْرِ